Als orgelbouwer heb ik de klank van het orgel, weinig intuitief maar eerder technisch bekeken. Het is duidelijk dat NICHOLSON, door zoveel mogelijk het pijpwerk op de windlade te wensen, relatief smalle mensuren heeft gebouwd, met uitzondering van de gedekten 8\" en de grote gedekten 16, en de Large Diapason die hij door het concept een afgevoerde plaats gegeven heeft,in de nabijheid van de betrokken windlade. Deze aanpak levert een klank die relatief rijk is aan consonanten, zowel op het Great als op de Swell en de Choir. Dit verleent een mooie homogeniteit onderling tussen de spelen die een vloeiende crescendo toelaat vanaf de intieme combinaties op de Swell tot het exuberante grote plenum met de Large Diapason en de Trombone 16 in de Pedaal. Deze , op het eerste gezicht eenvoudige aanpak, levert een mooi klankresultaat met veel mogelijkheden. Een les om het als orgelbouwer niet te ver te gaan zoeken. De Oboe is knap en intiemer dan wat we gewoon zijn in de franse aanpak; de Keraulophon doet goed zijn werk als strijker in het Great . De Clarabella is een revelatie, waar veel orgelbouwers een lesje van kunnen leren. Ze is misschien overdadig geinciseert in kern en voorslag, maar met haar windrijke toon klinkt ze in die grote ruimte nochtans zeer overtuigend, mede door haar uniforme klankkwaliteit. Spijtig dat de Clarabella niet doorgetrokken is tot in de bas, door haar per se volledig op de windlade te willen, onder vorm van slanke roerfluiten vanaf de middel c1. Was dit berekend ? misschien wel, want het stoort niet. De mengkwaliteiten van de registers zijn overtuigend. Knap staaltje van orgelbouw, vooral wat de kwaliteit van het houten pijpwerk betreft, en dan denk ik o.a. aan de Trombone 16\", die zeer exact op juiste maat gesneden is.. (Cavaille-Coll heeft de bouw van de houten bassen afgekeken van de Engelsen; alleen behaalt hij met die pijpen op verre na niet de kwaliteit van het Engelse houten pijpwerk. Dit Orgel van NICHOLSON bewijst dit. Cavaille-Coll heeft andere kwaliteiten natuurlijk !!.)